Prati di Logarghena

Nadat we in de voormiddag een tweede bezoek brachten aan de wijnboer (deze keer om de wijn die daarvoor geproefd en besteld was af te halen) reden we op die typische wegen met teveel bochten naar de prati van Logarghena. De natuur was er prachtig en het was er zo stil! Laat je opnieuw niet misleiden door de foto's; we hebben niet veel gewandeld, vooral een ijsje gegeten en koffie gedronken in een cafétje dichtbij. Een cafétje met nogal veel bordjes over het cafébaaswezen.

Hondje #1 van de wijnboer: Lino. Nummer 2 heet 'Ugo'. Samen zijn ze Ugolino! 

I due grandi

Eerst Isola Felice en dan de Fringuello. We hebben goed gegeten, hoewel je het niet direct uit papa's of opa's gezicht zou aflezen (kijk eerder naar lege hun bord).

Castiglione del Terziere

"Grazie Raffaella", davvero! Deze straffe vrouw vertelde ons op kalme, verstaanbare, en zeer verhalende wijze over de geschiedenis van het kasteel, dat werkelijk vol zit met culturele schatten. Het ging daarbij niet enkel om het kasteel zelf, maar ook over de geschiedenis van de Lunigiana en hoe Raffaella deze naar de jongere generaties wil brengen, opdat ze trots zouden zijn en de geschiedenis zelf ook levendig zouden houden wanneer zij er niet meer is. Ik zal Raffaella en wat ze ons verteld heeft alvast niet snel vergeten! Meer foto's van onze uitstap en de hele reis vind je hier.

Pontremoli

lo spirito musicale!

Incontri a Parma

Vrijdag in de late namiddag kwamen papa en ik aan in Monteluscio, en zaterdag waren we al onderweg naar Parma. Ik had er afgesproken met Rebecca, mijn 'internationale buddy' tijdens het afgelopen semester. Zij werkte toen als assistent aan de afdeling Italiaans en we spraken regelmatig eens af! Bleek dat ze geboren en getogen was in Parma, en ik was meer dan welkom om eens langs te gaan. Daar zeg je natuurlijk geen neen tegen. Parma was een mooie stad; groter dan verwacht, proper, rustig, en wat een cultuurschatten! Prachtige gebouwen uit de twaalfde eeuw waar we in België niet van zouden kunnen dromen. Grazie Rebecca!

Incontri #2: Giuseppe Verdi!

Verlossing

Dit telt als zwemmen, toch? (P.S.: dit was daadwerkelijk een regenbui!)