Vrijdag in de late namiddag kwamen papa en ik aan in Monteluscio, en zaterdag waren we al onderweg naar Parma. Ik had er afgesproken met Rebecca, mijn 'internationale buddy' tijdens het afgelopen semester. Zij werkte toen als assistent aan de afdeling Italiaans en we spraken regelmatig eens af! Bleek dat ze geboren en getogen was in Parma, en ik was meer dan welkom om eens langs te gaan. Daar zeg je natuurlijk geen neen tegen. Parma was een mooie stad; groter dan verwacht, proper, rustig, en wat een cultuurschatten! Prachtige gebouwen uit de twaalfde eeuw waar we in België niet van zouden kunnen dromen. Grazie Rebecca!
 |
| Incontri #2: Giuseppe Verdi! |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten