Op zaterdag 18 september was het zover: De kers op de taart van vier jaar werk! De proclamatie ging officieel van start rond 10:00. Er werd veel gespeecht en veel gelachen - de sfeer in het auditorium (waar ik o.a. nog Europese Talen en Culturen en veel Engelse Taalvaardigheid lessen in had gevolgd) was werkelijk uitgelaten. Jammer genoeg mocht er niemand van de familie bij zijn: Corona moest toch nog ergens een stokje tussen steken. De plechtigheden werden gelukkig wel allemaal gestreamd en er werd (terecht) veel geklapt voor de ouders! Mijn highlight was de speech van professor Marc Boone. Zijn iconische vak Historische Kritiek was zodanig berucht dat het onder alle studenten van de faculteit een band schiep. Ik vond zijn lessen altijd extreem boeiend en dat was zijn speech dus ook: Hij is en blijft een geboren verteller met énorm veel kennis. Wat ik ook niet snel zal vergeten (en toch hier schriftelijk wil vasthouden) is de knettergekke fanfare die het auditorium binnenmarcheerde en ons begeleidde naar de Sint-Pieters-Abdij, waar de receptie plaatsvond. Gentser dan dat kan het niet, dacht ik bij mezelf :-)
 |
| De afgestudeerden Duits! |
