Parijs dag 2: oases van rust

Dag 2 was gekenmerkt door oases van rust: in de voormiddag bezochten we de Grote Moskee van Parijs. Hier was ik, toen ik in november 2018 voor die ene taalkunde conferentie in Parijs was, ook al eens geweest. Het is te zeggen: de binnenkant zoals je ze hier op de foto's ziet heb ik toen niet gezien, maar langst de buitenkant wel, omdat ik met Sophie thee was gaan drinken in het cafétje van de moskee. Opnieuw was ik verbaasd van hoe levendig en kleurrijk het buitenaanzicht van de moskee en de hele wijk errond waren. Neem ik de dingen in de winter echt zo anders waar? Ik herinner me niets van de 'Gelassenheit' (red., want 'gelatenheid' is blijkbaar geen Nederlands woord?) die ik hier nu voelde, maar ze was zeer welgekomen!

Klik verder voor de rest van de post!

Parijs dag 1: Louvre & boottocht

Ons hotel in Parijs lag praktisch naast de Jardin du Luxembourg. Nadat we rond 11:30 ingecheckt hadden hebben we ons daar dus neergezet om onze broodjes op te eten. Ik ben ondertussen al meerdere keren naar Parijs geweest (voor Lina was alles nieuw), maar in de Jardin du Luxembourg was ik toch nog nooit geweest. Het stelde absoluut niet teleur en was een goed voorsmaakje van het moois dat er nog zat aan te komen. We wandelden langst het Odéon-theater verder naar de Seine, Notre Dame, en Île de la Cité. 

Eindelijk: la conciergerie! Ik herinnerde me er nog het een en het ander van door mijn schoolreis in het vijfde middelbaar, maar heb eerst toch 3 keer het verkeerde gebouw aangeduid...

Louvre-triptiek: buitenkant, binnenkoer, binnen-binnen!

'Symbolbild' voor onze boottocht :D

Om 15:00 hadden we een plekje in het Louvre gereserveerd, om het zo te zeggen. We wandelden dus rustig verder langst het water, waar in het kader van 'Paris plages' vele ligstoelen, palmbomen, en watervernevelaars/sproeiers opgesteld waren. Toen wij er waren was het er inderdaad al een paar weken lang rond de 34 graden. Elke verfrissing was welkom! Door onze reservatie werd het dus wel de airco van het Louvre. Niet erg - voor we het wisten was het 18:00 en werd er omgeroepen dat het museum bijna ging sluiten! We probeerden zo snel mogelijk een uitgang te vinden en verkenden dan nog de Tuileries (waar er kermis was) en de buurt rond de Place de la Concorde. We keerden op tijd terug naar de Pont Neuf waar we om 20:00 nog een reservatie hadden voor een boottochtje. Zo zagen we nog een paar highlights die op iemands eerste bezoek in Parijs niet mogen ontbreken. Als afsluiter van de dag aten we bij een Indisch restaurant op de Rue Montorgueil. Onderweg stond ik nog versteld van de transformatie van Châtelet! Toen ik er in het vijfde middelbaar was, was het nog een vage bouwsite- nu was het vol groen en vol leven.

Parijs: En route

Relatief licht bepakt & bezakt vertrokken Lina en ik naar Parijs, waar we 3 dagen, 2 nachten zouden verblijven!

Uitwaaien

Op onze pre-Parijs-rustdag hebben we in de tuin van de zon genoten, naar veel Arabische muziek geluisterd, en hebben we voor het avondeten (Jaspers enchiladas!) nog een fietstocht naar het Zennegat ondernomen. Het was de perfecte gelegenheid om Lina het woord 'uitwaaien' bij te brengen. Ze zeggen altijd dat het Duits zoveel unieke, onvertaalbare woorden heeft, maar het Nederlands heeft er toch ook enkele. ;)

Brugge

Niet te missen in een België-uitstap is natuurlijk Brugge! Het was er eerlijk gezegd niet zo rustig als verwacht, maar geen probleem. We hebben vooral wat rondgelopen, zijn in een paar kerken binnengegaan, en hebben onszelf op mosselen getrakteerd! Ons plan om de dag erna nog naar de kust te gaan (en misschien daar mosselen te eten) leek iets te ambitieus aangezien we daarvoor enorm lang op de trein zouden moeten zitten en meer baat hadden aan rustdag voor onze uitstap naar Parijs. 

Het smaakte! En Lina was verrast door hoe vullend de mosselen waren.

Antwerpen

In Antwerpen bezochten we na een Vietnamese lunch het Rubenshuis. Ik denk dat er maar 20 personen tegelijk binnen mochten, dus het was er extreem rustig. In een kamer op het eerste verdiep hebben we lang staan kijken naar deze kunstkast: "een vernuftig ontworpen meubel met veel laatjes en (verborgen) vakken. Een perfecte bergplaats om kleine schatten als antieke munten, fossielen of juwelen in op te bergen." De website van het Rubenshuis vermeldt verder ook nog dat Antwerpen rond de 17 eeuw uitgroeide tot "het belangrijkste internationale centrum waar zulke kasten worden gemaakt". 

De twee vrouwelijke staatshoofden verenigd!
Achteraf gezien zou 'Sophie' ook nog gepast hebben...

De opzichter die in de zaal zat sprak er ons na een tijdje dan ook met zeer veel lof over aan en probeerde ons te helpen bij het identificeren van de afgebeelde mythes. Dit lukte niet zo goed, hij haalde alles een beetje door elkaar, en gaf toe dat hij zijn kennis nog eens zou moeten opfrissen. Hij vertelde nochtans met zeer veel passie en ik stelde de conversatie op prijs. Eens klappen met de suppoosten is wel eens leuk! Ik kon hem ook geruststellen: "Ik heb een maand geleden een examen klassieke mythologie had, ik ben diegene die het zou het moeten weten!" Echo & Narcissus, Pan & Syrinx, Perseus & Andromeda, en Daedalus & Icarus kon ik gelukkig met zekerheid herkennen. :)

Brussel bezoeken

Een paar weken geleden bezocht Lina mij in België! We hadden een druk programma voor ons dat mijn Duitse buddy Lennart "den klassischen Belgien-Trip" noemde: "jeden Tag eine andere Stadt 😅" De eerste stad op het programma was Brussel. We namen de trein tot aan Merode, en maakten zo vanaf het Jubelpark onze weg naar het stadscentrum. Een tussenstop waarvan ik geen foto heb was het Europees parlement. Op de stoelen die voor het plein van het Europees parlement staan hebben we rond de middag een half uurtje gezeten terwijl we ons broodje opaten. Het was werkelijk de perfecte plaats & tijd om te people watchen: iedereen verlaat het gebouw om ergens te gaan lunchen en je kan je afvragen welke van de vele jobs ze uitvoeren, welke talen ze allemaal spreken, in welke commissies ze zetelen, ...

 Op een bepaald moment lette ik even niet op en toen ik weer opkeek passeerde vlak voor mij Petra de Sutter. Zonder na te denken riep ik "PETRA!", waarop ze een beetje verward, maar vriendelijk zoals altijd, naar me keek. Het was geen bewuste keuze en gebeurde allemaal in een flits, maar ik voegde er dan toch nog "Petra De Sutter!!" aan toe - waarschijnlijk om haar ervan te verzekeren dat ze me niet persoonlijk kende, en ik haar ook niet. We zwaaiden lachend naar elkaar en ook Lina moet licht verward geweest zijn, maar ze ging mee in mijn gigantisch enthousiasme - "Wie was dat?! Ken je haar? Is ze een bekende persoon in België?" - "Goh ja, ze is eigenlijk 'gewoon' een Belgische europarlementariër... Maar wel een hele goede!"